Miód w diecie cukrzycowej

138

Dieta cukrzycowa wymaga dyscypliny i konsekwencji. Wiele informacji dotyczących możliwości wykorzystywania miodu przez cukrzyków, zawartych w poradnikach i artykułach popularnonaukowych jest niejednoznacznych.

Część z nich mówi o tym, iż chorzy na cukrzycę: nie powinni stosować miodu w swojej diecie (Niziałek 2003, Cichowicz-Biernacka 2004), mogą go stosować praktycznie na równi z cukrem (Czyżyk i Łwecki 1992, Bernas 1996), mogą spożywać go w ilościach nieco większych, niż cukier (Münstedt i Winter 2006).
Powyższe założenia wywodzą się prawdopodobnie z tego, iż 75% miodu stanowią węglowodany – głównie dobrze przyswajalne cukry proste, takie jak glukoza i fruktoza. Miód szybko wchłania się do krwiobiegu, co może powodować gwałtowny wzrost poziomu glukozy we krwi i być niebezpieczne dla cukrzyka. Tak jednak nie jest. Badania Ionescu-Tirgoviste i wsp. z 1983 wykazały, że podawanie cukrzykom cukrów prostych, powoduje większy wzrost glukozy we krwi, niż podany w tej samej ilości miód. Podczas badania, cukry te oraz miód podano 32 chorym w dawce 25 g na czczo, a następnie po 120 min określono poziom glukozy w ich krwi. Zawartość glukozy po 2 h od spożycia, wynosiła:
● po podaniu glukozy – 66,7
● fruktozy – 59,3
● laktozy – 57,0
● miodu 50,9 mmol/l
Te same badania udowadniają, że po podaniu cukrzykom po 25 g cukrów prostych, produktów żywnościowych węglowodanowych oraz miodu na czczo i po 2 h, stężenie glukozy we krwi tych osób wynosiło:
● po podaniu glukozy – 78,5
● fruktozy – 70,0
● laktozy – 66,7
● jabłek – 64,7,
● ziemniaków – 62,7
● chleba – 61,4
● ryżu – 59,9
● miodu – 57,0
● marchwi – 56,1 mmol/l
Po spożyciu miodu, stężenie glukozy we krwi cukrzyków wzrasta w znacznie mniejszym stopniu, niż po spożyciu cukrów prostych oraz jabłek, ziemniaków, chleba czy ryżu.
W badaniach przeprowadzonych przez Samantę i wsp. (1985) podano na czczo po 20 g glukozy, sacharozy i miodu, ośmiu chorym na cukrzycę typu 1 i sześciu chorym na cukrzycę typu 2. Po 120 minutach od rozpoczęcia doświadczenia, suma stężeń glukozy we krwi wynosiła odpowiednio u chorych na cukrzycę typu 1 i 2:
● dla glukozy 54,8 i 66,8
● sacharozy – 46,1 i 65,6
● miodu – 44,8 i 64,9 mmol/l
Inne badania potwierdzające powyższe założenia przedstawili: Bornet i wsp. (1985), Katsilambrosa i wsp. (1988), Bahrami i wsp. (2009).
Podsumowując, miód może być podawany chorym na cukrzycę nawet w dużych dawkach bez obawy o ich zdrowie (na osobę o masie 70 kg ok. 70-175 g/dzień). Spożycie miodu prowadzi do obniżenia poziomu glukozy we krwi, stabilizuje przebieg choroby, a do tego sprzyja zmniejszeniu masy ciała. Choć brzmi to kontrowersyjne, miód jest produktem korzystnym dla osób chorych na cukrzycę.

Paulina Witkowska „Pasieka Pod Wiatrakiem”

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here